جهات بود. زوايه ترشوندگي چوب نيز با افزايش دماي تيمار بيشتر شد. همچنين تيمار گرمآبي سبب كاهش جذب آب چوبهاي تيمار شده و افزايش ويژگي آبگريزي آنها شد.
طلايي و همکاران (1390) به بررسي مقايسهاي ويژگيهاي فيزيکي چوب راش در دو محيط فراگير متفاوت (آب و بخار آب) در دماي 180 درجه سانتيگراد به مدت 1 و 2 ساعت پرداختند. آنها دريافتند که چگالي خشک نمونههاي تيمار شده به روش گرمآبي در مقايسه با نمونههاي تيمار شده به روش بخارگرمايي کاهش بيشتري را نشان داد. همچنين نمونهها در اثر تيمار گرمآبي واكشيدگي كمتر و ثبات ابعاد بيشتري نسبت به تيمار بخارگرمايي پيدا كردهبود.
نتايج بدست آمده از تحقيق هاتفنيا و همکاران (1390) طي بخاردهي خردهچوب نشان داد با بالا رفتن شدت تيمار بخاردهي، جذب آب و واكشيدگي ضخامت تختهها پس از 24 ساعت غوطهوري در آب کاهش يافت. بيشترين بهبود خواص فيزيكي در تختههاي ساخته شده با خردهچوبهاي تيمار شده دردماي 185 درجه سانتيگراد به مدت 45 دقيقه مشاهده گرديد.
فلاح مقدم و همکاران (1389) تيمار گرمآبي الياف را در حرارتهاي 120، 150 و 180 درجه سانتيگراد به مدت 0، 30 و 90 دقيقه بر خواص فيزيکي تختهفيبر نيمهسنگين (MDF) مطالعه کردند و دريافتند که با افزايش حرارت از 120 به 180 درجه سانتيگراد، جذب آب و واكشيدگي ضخامت تختهها كاهش قابل توجهي يافته و ابعاد تختهها ثبات مييابند. آنها اثر افزايش زمان تيمار بر جذب آب را بيمعني ولي افزايش دما بر جذب آب را معنيدار گزارش کردند. سرعت واکشيدگي ضخامت در نخستين دقايق غوطهوري به حداکثر رسيد و همچنين، افزايش دماي تيمار باعث افت سرعت واکشيدگي ضخامت شد، بهطوري که کمترين سرعت واکشيدگي ضخامت در دماي 180 درجه سانتيگراد و زمان 90 دقيقه به دست آمد.
ميرزايي و همکاران (2012) بيان کردند که بر اثر تيمار گرمآبي در درجه حرارتهاي 130 و 150 درجه سانتيگراد و مدت زمان 30 دقيقه، دانسيته، همکشيدگي و زاويه تماس بلوکهاي چوبي تيمار شده افزايش يافت، در حالي که جذب آب و PH کاهش يافتهبود.
آيريلميس و همکاران (2011) اثر تيمار حرارتي الياف کائوچو37 (Hevea brasiliensis) بر واکشيدگي ضخامت تختهفيبر نيمهسنگين در سه دماي 120، 150 و 180 درجه سانتيگراد و دو زمان 15 و 30 دقيقه را مورد بررسي قرار دادند. آنها در اين تحقيق به اين نتيجه رسيدند که با افزايش دما و زمان تيمار، واکشيدگي ضخامت تختهها کاهش يافت و الياف تيمار حرارتي شده در دماي 180 درجه سانتيگراد براي 30 دقيقه بهعلت واکشيدگي ضخامت پايين کاربردي ميباشد.
پان38 و همکاران (2010) اصلاح حرارتي توسط بخار آب بر خواص فيزيکي تختهفيبر ساخته شده از کلش برنج39 در چهار سطح دمايي (120، 150، 185 و 210 درجه سانتيگراد) و زمان 90 دقيقه را انجام دادند. با افزايش دماي تيمار کاهش وزن افزايش يافت، بهطوريکه با افزايش دما از 150 به 210 درجه سانتيگراد، اين مقدار از 56/1% به 8/12% رسيد. جذب آب و واکشيدگي ضخامت نمونههاي تيمار شده در 24 ساعت غوطهوري، نسبت به نمونههاي شاهد کاهش يافت.
دل منزي40 و همکاران (2009) در بررسي اثر اصلاح حرارتي بر خواص فيزيکي تخته تراشه (OSB) در دو سطح دمايي (190 و 220 درجه سانتيگراد) و سه مقطع زماني (12، 16 و 20 دقيقه)، کاهش واکشيدگي ضخامت، جذب آب، و رطوبت تعادل در مقايسه با نمونههاي تيمار نشده دست يافتند.
محبي و همکاران (2007) اثر پيش تيمار گرمآبي الياف بر خواص فيزيکي تختهفيبر نيمهسنگين را بررسي کردند. آنها الياف چوب را در سيلندري اشباع از آب تحت دماي (120، 150و 180 درجه سانتيگراد) به مدت 0، 30 و 90 دقيقه تيمار کردند. بهبود معنيدار واکشيدگي ضخامت و کاهش بسيار اندک جذب آب در تختههاي تيمار شده مشاهده گرديد.
محبي و ثنايي (2005) به مطالعه اثر تيمار گرمآبي بر خواص فيزيکي چوب راش (Fagus orientalis) طي دو مرحله پرداختند. مرحله اول تيمار گرمآبي نمونهها در سه سطح دمايي (160، 180 و 200 درجه سانتيگراد) و سه سطح زماني (4، 5 و 6 ساعت) بود. در مرحله دوم، نمونههاي گرمآبي در آون بر مبناي دماهاي اوليه، به مدت 16 ساعت، تيمار شدند که به کاهش واکشيدگي حجمي و جذب رطوبت منتهي شد. کمترين واکشيدگي حجمي اوليه و نهايي بهترتيب در نمونههاي تيمار شده (180 درجه سانتيگراد براي 4 ساعت) و (180 درجه سانتيگراد براي 6 ساعت) مشخص شد. همچنين حداقل جذب رطوبت در نمونههاي تيمار شده (160 درجه سانتيگراد براي 4 ساعت) اندازهگيري شد.
تيجيردسما و ميليتز (2005) در بررسي اصلاح گرمآبي بر خواص فيزيکي چوب راش (Fagus silvatica L.) و کاج اسکاتلندي (Pinus sylvestris L.) دريافتند بااعمال تيمارگرمآبي واکنشهاي استريفيکاسيون رخ ميدهد که نقش مهمي در کاهش خواص هيگروسکوپيک و در نتيجه بهبود ثبات ابعادي چوب دارد.
2-1-2- خواص مکانيکي
هاتفنيا و همکاران (1390) با بررسي پيشتيمار گرمايي (بخاردهي) بر خردهچوب، درچهار سطح دمايي (155، 165، 175 و 185درجه سانتيگراد) و سه بازهي زماني (15، 30 و 45 دقيقه) دريافتند كه بخاردهي باعث كاهش مدولخمشي41 (MOR)، چسبندگيداخلي42 (IB) و افزايش مدولالاستيسيته43 (MOE) تخته گرديد.
طلايي و همکاران (1390) با مطالعهي تيمار گرمآبي و بخارگرمايي چوب راش اظهارداشتند که مدولالاستيسيته و مدولگسيختگي در هر دو تيمار کاهش يافت وکاهش بيشتر مقاومت در نمونههاي تيمار شده به روش بخارگرمايي بود. آنها همچنين تغييرات ساختاري چوب راش تيمار شده به روش گرمآبي و بخارگرمايي را با ميكروسكوپ نوري مورد بررسي قرار دادند. آوندهاي بهاره نمونههاي تيمارشده در هر دو محيط فراگير آب و بخار آب حساس به چينخوردگي دروني بود. تركهاي شعاعي در اطراف اشعه چوبي پهن، رسوب مواد استخراجي روي جدار سلولي و تغيير شكل ليفهاي دوكيشكل (ليبريفرم) در نزديکي آوندها ديده شدند که ميتواند از دلايل کاهش مقاومتهاي مکانيکي باشد. بين ساختار ميكروسكوپي چوبهاي تيمارشده به روش گرمآبي و بخارگرمايي تفاوت قابلملاحظهاي ديده نشد.
بيزيکس44 و همکاران (2013) تغييرات ميکروساختارهاي چوب توس (Betula pendula) بعد از تيمار گرمآبي در درجه حرارتهاي 140، 160 و 180 درجه سانتيگراد بهمدت 1 ساعت را توسط ميکروسکوپ الکتروني (SEM) مورد بررسي قرار دادند. نتايج نشان دهنده تغييرات مهم سلولهاي چوب (ليبريفورم45، تراکئيد46، آوند47 و اشعه48) بود. ساختار مورفولوژيکي چوب بعد از تيمار در 180 درجه سانتيگراد شروع به شکستن کرد. خلل و فرج و شکافهاي شکل گرفته بين فيبرها منجر به کاهش خواص مکانيکي چوب ميشود.
ميرزايي و همکاران (2012) تاثير تيمار گرمآبي در درجه حرارتهاي 130 و 150 درجه سانتيگراد به مدت زمان 30 دقيقه بر مقاومت برشي اتصالات چسب چوب راش و مقاومت برشي موازي به الياف را مورد بررسي قرار دادند. آنها دريافتند تيمار گرمآبي منجر به کاهش مقاومت برشي اتصالات چسب و مقاومت برشي موازي به الياف گرديد.
طلايي و همکاران (2012) اثر تيمار گرمآبي بر چوب راش در محيطهاي مختلف (آب، بافر 5، بافر 7 و بافر 8) و دماهاي 160 و 180 درجه سانتيگراد را مطالعه کردند. تاثير دما بر خواص مکانيکي، ناچيز گزارش شدهبود. کاهش مدولگسيختگي و زبري در همهي محيطها به ترتيب (بافر 5 آب بافر 7بافر 8) حاصل شد. اما مدولالاستيسيته همهي نمونهها (بهجز بافر 5) در مقايسه با نمونه شاهد، افزايش داشت که معنيدار نبود.
آيريلميس49 و همکاران (2011) به مطالعهي تيمارحرارتي الياف کائوچو (Hevea brasiliensis) در آب تحت سه دماي (120، 150 و 180 درجه سانتيگراد) و دو زمان (15 و 30 دقيقه) پرداختند. نتيجه حاکي از آن بود که با افزايش دما و زمان تيمار خواص مکانيکي (مدولخمشي، مقاومتچسبندگيداخلي و مقاومت خارج کردن پيچ) تختهها کاهش يافتند.
ليکيديس و گريگوريو50 (2011) طي دو مرحله، کيفيت خردهچوبهاي بازيافتي اصلاح شده به روش گرمآبي را مطالعهکردند. در مرحله اول، ارزيابي خواص پارامترهاي بهبوددهنده و در مرحله دوم، اندازهگيري خواص تختهخردهچوب بازيافتي صورت گرفت. آب مورد استفاده در سيلندر به نسبتهاي 30، 45، 60% (بر اساس وزنخشک تختهها)، درجه حرارت (110، 130 و 150 درجه سانتيگراد)، مدت زمانهاي قرارگيري در معرض تيمار (8، 10، 20، 30 و 75 دقيقه)، و فشار هوا (0.42، 1.69 و 3.74 بار51) پارامترهاي مورد بررسي در اين آزمايش بودند که بهترين شرايط پارامترهاي بهبوددهنده مربوط به پارامتري با 45% آب، 150 درجه سانتيگراد، 10 دقيقه زمان تيمار و فشار 74/3 بار بود که پايينترين نسبت انباشتگي52 مواد بازيافتي، بهترين چسبندگيداخلي، استحکام سطح، مدولالاستيسيته در مقايسه با پارامترهاي ديگر داشت.
پان و همکاران (2010) به مطالعهي خواص مکانيکي تختهفيبر ساخته شده از الياف تيمارحرارتي شده توسط بخار آب در چهار سطح دمايي120، 150، 185 و 210 درجهسانتيگراد و زمان 90 دقيقه پرداختند. بر اساس نتايج با افزايش دما، کاهش کليه خواص مکانيکي رخ ميدهد. مدولالاستيسيته و گسيختگي در دماي 150 درجه سانتيگراد نسبت به 120 درجه سانتيگراد افزايش معنيداري نشان نداد اما از دماي 150به 210 درجه سانتيگراد، کاهش خطي در اين دو شاخص مشاهدهشد.
ليکيديس و گريگوريو (2008) اثر تيمار گرمآبي روي ويژگيهاي تخته خردهچوب را در چهار شرايط مختلف تيمار تحت زمان، حرارت و فشار مختلف 480 دقيقه/ 119 درجه سانتيگراد/ 2 بار؛ 120 دقيقه/ 140درجه سانتيگراد/ 4 بار؛ 45 دقيقه/ 156 درجه سانتيگراد / 6 بار و 20 دقيقه/ 167 درجه سانتيگراد/ 8 بار مورد تحقيق قرار دادند. چسبندگيداخلي، مقاومت نگهداري پيچ و مدولگسيختگي در خمش استاتيک تختههاي بازيافتي کاهش معنيداري را نسبت به تختههاي شاهد نشانداد. مدولالاستيسيته تختههاي بازيافتي در مقايسه با تختههاي شاهد افزايش معنيداري نشانداد. در ميان چهار تيمار گرمآبي استفاده شده براي بهبود خواص تختهخردهچوب، شرايط تيمار 45 دقيقه/ 156 درجه سانتيگراد / 6 بار بدترين کيفيت را در مقاومت تختههاي بازيافتي داشت.
محبي و همکاران (2007) طي بررسي اثر پيشتيمار گرمآبي الياف بر خواص مکانيکي تختهفيبر نيمه سنگين دريافتند مدولگسيختگي و مقاومتچسبندگي داخلي، کاهش معنيدار و مدولالاستيسيته کاهش اندکي نشان دادند که در مقايسه با نمونه شاهد معنيدار نبود.
سانکويست53 و همکاران (2006) به مطالعهي ترکيبات تشکيلشده طي تيمار گرمآبي در درجه حرارتهاي 160، 180 و 200 درجه سانتيگراد به مدت 1، 5/2 و 4 ساعت و تاثير آن برخواصمکانيکي چوب توس پرداختند. آنها اظهار نمودند در دماي 180 درجه سانتيگراد و زمان 4 ساعت بيشترين غلظت اسيداستيک و اسيدفرميک مشاهدهشد که غلطت بالاي اسيدها منجر به کاهش شديد جرم و خواص مکانيکي گرديد.
2-2- اثر نانوذرات فلزي بر خواص کاربردي چوب و فرآوردههاي آن
2-2-1- اثر نانوذرات فلزي بر هدايت حرارتي
بهمني (1391) با اشباع خردهچوبها توسط نانو ذرات لانتانيوم و تيتانيوم با غلظت ppm600 به اين نتيجه رسيد که حضور نانوذرات منجر به بهبود انتقال حرارت و کاهش زمان پرس در خردهچوبهاي اشباع شده نگرديد.
طارميان و همکاران (1390) با بررسي اثر نانوذراتنقره با دو غلظت ppm20 و ppm100 بر سرعت خشك شدن و گراديان نهايي رطوبت چوب صنوبر (P. nigra) گزارشکردند که در تختههاي تيمار شده با نانوذرات به ويژه تختههاي غوطهور شده در نانونقره ppm100، گراديان معكوس دما توسعه پيدا کرد. بهعلت ضريب هدايت حرراتي بالاي نانوذرات نقره انتقال حرارت سريع به مغز تختهها صورت گرفت. به رغم توسعه گراديان معكوس دما در ضخامت تختههاي تيمار شده، تفاوت معنيداري در نرخ

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید