حرارت بالاتري نسبت به نمونههاي اصلاح شده به روش ترکيبي نانو-گرمآبي ميباشند و نمونههاي نانو-گرمآبي شده خواص هدايت حرارتي بالاتري نسبت به نمونههاي گرمآبي شده در هر 2 دما و زمان تيمار دارند. بيشترين سرعت انتقال حرارت در تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانو و تيمار نانو-گرمآبي شده در دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه بود که بهترتيب 66 و 44 درصد زمان رسيدن به دماي پليمريزاسيون رزين نسبت به تختههاي شاهد کاهش يافت.

شکل 4-7- زمان رسيدن دما به 100 درجه سانتيگراد در تيمارهاي مختلف (حروف کوچک معرف گروه‌بندي دانکن ميباشد)
در شکل 4-8 حداکثر دماي ثبت شدهي مغز کيک در سطوح مختلف اصلاح نشان داده شد. با افزايش دما و زمان تيمار ترکيبي نانو-گرمآبي حداکثر دماي ثبتشده به صورت خطي افزايش يافت. همچنين با افزايش دما و زمان تيمار گرمآبي کاهش خطي حداکثر دماي ثبت شده مشاهدهشد. بالاترين و پايينترين دماي ثبت شدهي مغز تخته به ترتيب مربوط به تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانونقره (111 درجهسانتيگراد) و تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار گرمآبي شده در دماي 170 درجهسانتيگراد و بهمدت 45 دقيقه (66/94 درجهسانتيگراد) ميباشد که بهترتيب افزايش 9 و کاهش 3/6 درصدي را نسبت به تختههاي شاهد نشان دادند.

شکل4-8- حداکثر دماي ثبت شدهي مغز کيک در سطوح مختلف تيمار (حروف کوچک معرف گروه‌بندي دانکن ميباشد)
4-4- خواص فيزيکي
ثبات ابعاد چوب و فرآوردههاي آن از خصوصيات مهمي است که به ويژه در مصارف بيرون از ساختمان حائز اهميت ميباشد، از اين رو مطالعه جذب آب و واکشيدگي ضخامت اين محصولات ضروري به نظر ميرسد.
4-4-1- تغييرا ت وزن خردهچوب راش
نتايج تيمار نانو، گرمآبي، و نانو كلوئيدنقره-گرمآبي خرده‌چوبها در دما و زمانهاي مختلف نشان داد که در دماي 150 درجه سانتيگراد کاهش وزن نمونههاي گرمآبي بيشتر از نانو-گرمآبي است، که معنيدار نبود. در دماي170 درجه سانتيگراد کاهش وزن نمونههاي نانو-گرمآبي بيشتر از گرمآبي گزارش گرديد و اين اختلاف در زمان 30 دقيقه معنيدار بود. بيشترين ميزان کاهش وزن مربوط به نمونه‌هاي تيمار شده به روش نانو-گرمآبي در دماي 170 درجه سانتيگراد و زمان 45 دقيقه به مقدار 01/9 درصد و کمترين کاهش وزن در نمونههاي تيمار شده به روش نانو كلوئيد نقره-گرمآبي در دماي 150 درجه سانتيگراد و زمان 30 دقيقه به مقدار 55/4 درصد بود. افزايش وزن، مربوط به نمونههاي تيمار شده با نانو نقره با ماندگاري 92/1 درصد تعيين شد (جدول 3-4).
جدول 4-3- اثر تيمار نانو، گرمآبي و نانو-گرمآبي بر تغييرات وزن
نانوگرمابي
گرمابي
نانو
تيمار

صفت
170 ?
150 ?
170 ?
150 ?

45دقيقه
30دقيقه
45دقيقه
30دقيقه
45دقيقه
30دقيقه
45دقيقه
30دقيقه

01/9-
73/8-
01/6-
54/4-
88/8-
28/7-
57/6-
64/4-
91/1
تغييرات وزن
e
e
c
b
e
d
cd
b
a*

*معرف گروهبندي دانکن ميباشد.
4-4-2- جذب آب
جذب آب تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار شده طي 2 و 24 ساعت غوطهوري در آب نسبت به شاهد کاهش نشان داد. جذب آب پس از 2 ساعت غوطهوري در تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي نانو-گرمآبي و گرمآبي شده به طور معنيداري نسبت به نمونه‌هاي شاهد کاهش يافتهاست که اين کاهش در نمونههاي تيمار شده در دماي 170 درجهسانتيگراد محسوستر بود. با توجه به نتايج، مقدار جذب آب نمونههاي تيمار نانو-گرمآبي نسبت به نمونههاي تيمار گرمآبي کمتر بود، هر چند اين اختلاف معنيدار نبود. بهترين تيمار در نمونههاي نانو-گرمآبي در دماي 170 درجه سانتيگراد و زمان 45 دقيقه به ميزان 9/65 درصد حاصل شد که 7/23 درصد نسبت به نمونههاي شاهد کاهش داشتند (شکل4-9).

شکل 4-9- ميانگين جذب آب پس از 2 ساعت غوطهوري (حروف کوچک معرف گروه‌بندي دانکن ميباشد)
جذب آب با افزايش زمان غوطهوري تا 24 ساعت در همهي تيمارها افزايش يافت. با افزايش دما و زمان تيمار نانو-گرمآبي و گرمآبي، جذب آب کاهش يافت. کاهش اين شاخص در نمونههاي نانو-گرمآبي نسبت به گرمآبي افزايش اندکي داشت. در يک سطح دما و زمان مشخص تيمار، تختههايي ساختهشده از خردهچوبهاي نانو-گرمآبي و گرمآبي در يک گروه قرار گرفتند و اختلاف معنيداري نداشتند (شکل4-10).
بيشترين و کمترين جذب آب در نمونههاي شاهد و نانو-گرمآبي در دماي 170 درجه سانتيگراد و زمان 45 دقيقه بهترتيب 7/103 و 3/79 درصد با 5/23 درصد کاهش نسبت به نمونههاي شاهد تعيين شد.

شکل 4-10- ميانگين جذب آب پس از 24 ساعت غوطهوري (حروف کوچک معرف گروه‌بندي دانکن ميباشد)
4-4-3- واكشيدگي ضخامت واكشيدگي ضخامت تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار شده پس از 2 و 24 ساعت غوطهوري در آب نسبت به شاهد کاهش يافت. افزايش دما و زمان تيمار نانو-گرمآبي و گرمآبي، واکشيدگي ضخامت را کاهش داد. مقدار واکشيدگي ضخامت تختههاي تيمار شده با خردهچوبهاي نانو-گرمآبي در دماي 170 درجه سانتيگراد نسبت به نمونههاي گرمآبي کاهش محسوستري نشانداد. طي تيمار در دماي 150 درجهسانتيگراد، اين شاخص در نمونههاي نانو-گرمآبي در مقايسه با گرمآبي کمي افزايش يافت. همچنين کمترين مقدار واکشيدگي ضخامت پس از 2 ساعت غوطهوري، در تختههاي تيمار شده با خردهچوبهاي نانو-گرمآبي و گرمآبي در دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه بهميزان 8/15 و 1/16 درصد اندازهگيري شد که 8/41 و 41 درصد نسبت به نمونههاي شاهد کاهش نشاندادند (شکل4-11).

شکل 4-11- ميانگين واکشيدگي ضخامت پس از 2 ساعت غوطهوري (حروف کوچک معرف گروه‌بندي دانکن ميباشد)
اثر تيمار نانو-گرمآبي خردهچوب بر واکشيدگي ضخامت تخته پس از 24 ساعت غوطه وري در آب در شکل 4-12 نشان دادهشدهاست. بر پايه نتايج، نمونههاي تيمار نشده داراي بيشترين واکشيدگي ضخامت بودند، در حالي كه واکشيدگي ضخامت نمونههاي تيمار شده كاهش يافت. کمترين مقدار واکشيدگي ضخامت در تختههاي تيمار شده با خردهچوبهاي نانو-گرمآبي و گرمآبي شده در دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه بهميزان 9/17 و 1/18 درصد اندازهگيري شد که 5/45 و 7/44 درصد نسبت به نمونههاي شاهد کاهش يافتند.

شکل 4-12- ميانگين واکشيدگي ضخامت پس از 24 ساعت غوطهوري (حروف کوچک معرف گروه‌بندي دانکن ميباشد)
4-5- خواص مکانيکي
کليه خواص مکانيکي تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانونقره نسبت به شاهد افزايش يافت، هر چند اين بهبود تنها در مدول الاستيسيته معنيدار بود.
4-5- 1- خواص خمشي
4-5-1-1- مدول گسيختگي
شکل 4-13 کاهش مدول گسيختگي تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار شده به روش نانو-گرمآبي و گرمآبي را نسبت به شاهد نشان ميدهد. کاهش مدولگسيختگي فقط در نمونههاي نانو-گرمآبي در دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه معنيدار بود. کاهش اين شاخص در نمونههاي نانو-گرمآبي نسبت به گرمآبي در سطوح مختلف دما و زمان تيمار مشاهدهشد که اين اختلاف معنيداري نداشت. مقدار اين شاخص در تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانونقره نسبت به شاهد افزايش يافت. بيشترين و کمترين مقدار مدول گسيختگي بهترتيب مربوط به تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانونقره (7/19 مگاپاسکال) و تيمار شده به روش نانو-گرمآبي در دماي 170 درجهسانتيگراد و مدت زمان 45 دقيقه (7/15 مگاپاسکال) بود.

شکل4-13- اثر سطوح مختلف تيمار بر مدول گسيختگي
4-5-1-2- مدولالاستيسيته
مدولالاستيسيته در تمامي تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار شده (بجز خردهچوبهاي نانو-گرمآبي شده در دماي 150 درجه سانتيگراد و زمان 30 دقيقه) نسبت به تختههاي شاهد بهبود يافت. بهبود اين شاخص در تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانو و تيمار شده به روش گرمآبي در دماي 170 درجه سانتيگراد و زمان 45 دقيقه نسبت به تختههاي تيمار نشده معنيدار بود (شکل 4-14). بيشترين و کمترين مقدار مدولالاستيسيته بهترتيب مربوط به تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار گرمآبي شده در دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه (7/2766 مگاپاسکال) و تيمار شده به روش نانو-گرمآبي در دماي 150 درجهسانتيگراد و مدت زمان 30 دقيقه (1967 مگاپاسکال) بود.

شکل 4-14- اثر سطوح مختلف تيمار بر مدول الاستيسيته
4-5-2- مقاومت چسبندگي داخلي
به منظور بررسي عملکرد چسب در به وجود آوردن اتصال بين ذرات خردهچوب و چسب به ويژه در لايههاي مياني تخته، اندازهگيري و تجزيه و تحليل چسبندگي داخلي امري اجتنابناپذير است. مقاومت چسبندگي داخلي تمامي سطوح تيمار (بجز نمونههاي اشباع شده با نانو) در مقايسه با نمونههاي شاهد کاهش يافت. اين مقاومت در تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي تيمار نانو-گرمآبي نسبت به خردهچوبهاي گرمآبي در يک سطح دمايي و زماني مشخص افزايش يافتهاست که اين افزايش به لحاظ آماري معنيدار نميباشد. مطابق با نتايج به دست آمده، بيشترين و کمترين مقدار مقاومت چسبندگي داخلي بهترتيب مربوط به تختههاي ساختهشده از خردهچوبهاي اشباع شده با نانونقره (78/0 مگاپاسکال) و تيمار شده بهروش گرمآبي در دماي 150 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه (55/0 مگاپاسکال) بود (شکل 4-15).

شکل 4-15- اثر سطوح مختلف تيمار بر مقاومت چسبندگي داخلي

بخش پنجم: بحث و نتيجهگيري
5-1- نوآوري روش
روشهاي مختلفي براي سنتز نانوذرات نقره استفاده شدهاند که ميتوان احياي شيميايي يونهاي نقره در محلولهاي آبي يا غير آبي، روشهاي بر پايه بستر، احياي الکتروشيميايي، احيا به کمک امواج اولتراسونيک، احياي فتوکاتاليتيکي يا احيا توسط تهييج نوري، سنتز به کمک امواج ريز موج، احياي تابشي، روش ميکروامولسيون، احياي بيو شيميايي و … را نام برد. مهمترين نکته در سنتز نانوذرات نقره جلوگيري از کلوخهشدن و به همچسبيدن اين نانو ذرات در طول سنتز و نگهداري آنها ميباشد. معمولا از موادآلي خاصي نظير مواد فعال سطحي مثل سورفکتنتها، پليمرها و ليگاندهاي پايدارکننده براي اثرناپذير ساختن ذرات براي جلوگيري از تودهاي شدن آنها استفاده ميشود. ترکيبات آلي ميتوانند از به هم چسبيدن نانوذرات ممانعت کنند و اجازه دهند تا نانو ذرات جدا از هم توليد شوند. مواد پليمري هم معمولا به عنوان عوامل محافظت کننده براي جلوگيري از انباشتگي از طريق برهمکنش آنها با نانوذرات کوچک استفاده ميشوند. انتخاب عوامل محافظت کننده يکي از فاکتورهاي اساسي در تهيه نانو ذرات ميباشد، بهدليل اينکه فرآيندهاي رشد نانونقره توسط پايدار کنندهها قابل کنترل ميباشد.
در اکثر روشهاي سنتز نانوذرات نقره از پايدار کنندههاي درشت مولکول براي ممانعت از بهم چسبيدن ذرات سنتز شده استفاده ميشود که اين مولکولها با ساختن حايل اطراف ذرات مانع از چسبيدن ذرات و درشتشدن آنها ميشود مهمتر از همه اينکه اين مولکولها با داشتن ساختارهاي درشت با برهمکنش با ترکيبات چوب (سلولز، ليگنين و هميسلولز) مانع از نفوذ مناسب نانوذرات به داخل بافتهاي دروني چوبها ميشود.
علاوه بر اين با توجه به اينکه اکثر تحقيقات پيشين (غلاميان و همکاران،1390؛ کارتال و همکاران، 2009؛ رسام و همکاران، a2012؛ دوي و همکاران، 2012) با نانو ذرات نقره که به فرم کلوئيدي ميباشد انجام نگرفته، يعني نمونهها بصورت پودر از بازار تهيه شده و بعد از انحلال در آب مورد استفاده قرار گرفته است، بايد توجه کرد نمونههاي پودر نانوذرات شديدا تجمع يافته ميباشند که بعد از قرارگرفتن در محلولهاي آبي و يا آلي قادر به تشکيل محلولهاي کلوئيدي مناسب نميباشند و داراي ذرات بسيار بزرگي ميباشند که قدرت نفوذ مناسبي نخواهند داشت. قابل يادآوري

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید