ديواره سلولي چوب تيمار حرارتي شده، آبدوستي کمتري در مقايسه با چوب تيمار نشده دارد (بونسترا و همکاران، 2007). از سوي ديگر کاهش گروههاي هيدروکسيل منجر به کاهش پيوندهاي هيدروژني در کربوهيدرات شده که ميتواند در کنار کاهش درجه پليمريزاسيون (DP) سلولز، در کاهش MOR نقش داشته باشد (هاتفنيا و همکاران، 1390). نکتهي مهم روند کاهشي MOR در نمونههاي تيمار شده به روش نانو-گرمآبي در مقايسه با گرمآبي است که بواسطه نفوذ بهتر و بيشتر حرارت بهدرون ساختار نمونهها ميباشد (تقيياري و همکاران، 2010)، هرچند تفاوت آماري معنيداري مشاهده نگرديد.
در تختههاي ساختهشده حاوي نانوذرات نقره افزايش مدولگسيختگي مشاهدهشد كه در بيان علت آن ميتوان به اندازهي بسيار ريز نانوذرات و توزيع مناسب نانوذرات بين خردهچوبها اشارهکرد، که در نتيجه آن بهبود استحکام تخته بوجود آمد که منجر به افزايش مدولگسيختگي شد.
5-6-1-2- مدولالاستيسيته
بر اساس نتايج بدست آمده، تيمار گرمآبي و نانو-گرمآبي موجب افزايش MOE تختهها شد که با افزايش دماي تيمار اين روند محسوستر بود. افزايش MOE تنها در نمونههاي اشباع شده با نانو و گرمآبي شده در دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه نسبت به شاهد معنيدار بود. در بيان علت افزايش MOE، ميتوان گفت که احتمالاً در اثر تيمار گرمآبي زنجيرههاي سلولزي به همديگر نزديک شده و پيوندهاي جديد با انرژي پيوندي بالاتري از پيوندهاي هيدروژن شکسته شده را تشکيل ميدهند (شي88 و همکاران، 1996؛ بونسترا و همکاران، 2006). همچنين کاهش رطوبت تعادل ناشي از تيمار گرمآبي نيز ميتواند در بالا رفتن MOE موثر باشد (وينديسن و همکاران، 2009). بر اثر بالا رفتن دماي تيمار پليساکاريدهاي ديواره سلولي بهويژه هميسلولزها دچار تخريب ميشوند (بونسترا و تجيردسما، 2006؛ تجيردسما و ميليتز، 2005؛ محبي و ثنايي، 2005)، پديده نوآرايي89 در ساختار سلولز روي ميدهد و بر پهنا و طول نواحي بلوري افزوده ميشود (آب? و ياماموتو، 2006؛ ايلديز و گوماسکايا، 2007) که رشد اين نواحي نقش مهمي در افزايش MOE دارد (آب? و ياماموتو، 2006؛ جنينگز90، 2003).
بهبود خواص مقاومتي تختهها در نمونههاي اشباع شده با نانو ميتواند بهدليل انتشار بالا و يکنواخت نانو در نواحي پرمنفذ و لايههاي ديواره باشد (ماتسوناگا91 و همکاران، 2007). همچنين يونهاي نقره موجود در محلول کلوئيدي نانونقره با نواحي داراي گروههاي هيدروکسيل آزاد موجود در چوب پيوند تشکيل ميدهد (رسام و همکاران،a 2012) که احتمالاً ممکناست اين پيوندهاي ايجاد شده، MOE تختهخردهچوب را افزايشدهد (تقيياري و همکاران، a2012).
5-6-2- چسبندگي داخلي
نتايج چسبندگيداخلي تختهها نشان داد که تيمار گرمآبي منجر به کاهش معنيدار اين ويژگي شد. تيمار نانو-گرمآبي نيز کاهش اين مقاومت را در پيداشت که تنها در نمونههاي تيمار شده در دماي 150 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه معنيدار بود. در نمونههاي اشباع شده با نانو افزايش چسبندگيداخلي مشاهدهشد که در مقايسه با تختههاي شاهد معنيدار نبود.
تيمار نانو-گرمآبي و گرمآبي افت چسبندگي داخلي را بههمراه داشت که اين کاهش در نمونههاي گرمآبي محسوستر بود. از دلايل مهم افت چسبندگي داخلي کاهش چسبندگي بين خردههاي چوب و چسب ميباشد. با توجه به قطبيت رزين UF، کاهش در مقدار گروههاي هيدروکسيل منجر به کاهش قطبيت خردهچوبها و در نتيجه تضعيف قدرت چسبندگي بين خردهچوبها و چسب ميگردد (هاتفنيا و همکاران، 1390؛ محبي و همکاران، 2007). همچنين اسيدهاي توليد شده و ديگر فرآوردههاي حاصل از تخريب پليساکاريدها در چسبندگي داخلي مزاحمت ايجاد ميکند (هاتفنيا و همکاران، 1390). نمونههاي اشباع شده با نانو داراي مقاومت چسبندگي داخلي بالايي ميباشد که اختلاف معنيداري در مقايسه با شاهد و ساير تيمارها نشاندادند. نانو نقره بهدليل اندازه بسيار ريز و ضريب هدايت حرارتي بالا موجب انتقال سريعتر حرارت از صفحات پرس به لايههاي دروني تخته شد و درنتيجه گيرايي چسب در لايه دروني تخته بهبود يافته و افزايش چسبندگي داخلي مشاهده گرديد (چوپکار و همکاران، 2008؛ تقيياري و همکاران، a2011). چسبندگي داخلي نمونههاي نانو-گرمآبي در مقايسه با گرمآبي بيشتر بود که ميتواند به دليل حضور نانونقره در خردهچوبها باشد.
نتيجهگيري
اين تحقيق نشان داد که تيمار ترکيبي نانو-گرمآبي خردهچوبها قبل از ساخت تخته بر خواص فيزيکي، مکانيکي و کاهش زمان پرس تختهخردهچوب موثر است. نتايج نشان داد که تيمار نانو-گرمآبي باعث کاهش جذب آب، بهبود واکشيدگي ضخامت تختهها، کاهش MOR و IB، افزايش MOE و کاهش زمان پرس تختهخردهچوب گرديد. بيشترين بهبود خواص فيزيکي در تختههاي ساختهشده با خردهچوبهاي تيمار نانو-گرمآبي تحت دماي 170 درجهسانتيگراد و زمان 45 دقيقه مشاهدهشد. با افزايش دما و زمان تيمار، کاهش MOR و بهبود MOE محسوستر شد، اما با افزايش زمان تيمار در يک سطح دمايي IB کاهش بيشتري نشانداد. تختههاي ساختهشده از تيمار ترکيبي نانو-گرمآبي در زمان کمتري به دماي 100 درجهسانتيگراد رسيد و اين امر کاهش زمان پرس تختهها را امکانپذير ميسازد. همچنين کليه خواص فيزيکي و مکانيکي تختههاي ساختهشده با خردهچوبهاي اشباعشده با نانو نسبت به شاهد بيشتر بود، بهطوري که بيشترين بهبود خواص مکانيکي و کوتاهترين زمان پرس به تختههاي ساختهشده با خردهچوبهاي اشباع شده با نانونقره مرتبط است.
پيشنهادات
1- بهمنظور کاهش هزينههاي مربوط به نانوذرات پيشنهاد ميشود تختههايي با خردهچوبهاي تيمار شده در غلظتهاي پايينتر ساخته شود.
2- بهمنظور صرفهجويي در نانوذرات مورد استفاده، پيشنهاد ميشود که نانوذرات در ترکيب با چسب مورد استفاده قرار گيرند.
3- پيشنهاد ميشود از نانوذرات در خردهچوبهاي مورد استفاده در لايه مياني کيک استفادهشود.

منابع
1- ابراهيمنژاد، آ. 1390. بررسي اثر نانو ذرات دي اکسيد تيتانيوم بر ميزان انتشار فرم آلدهيد و خواص فيزيکي و مکانيکي تخته فيبر دانسيته متوسط (MDF). پاياننامه کارشناسي ارشد، دانشگاه علوم کشاورزي و منابع طبيعي تهران، 70 ص.
2- اميني، م.، ثاقب طالبي، خ.، نميرانيان، م و اميني، ر. 1388. بررسي رويش راش خزرFagus orientalis Lipsky) ) با اس

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید