در تهيه فرآورده هاي تخميري شير وجود آنها ضروريست و فرآينده هايي که وابسته به فعاليت ميکروبي مي باشند تحت تأثير مهار کنندگي آنتي بيوتيک ها در شير قرار ميگيرند از جمله :
1- انعقاد ضعيف در مرحله توليد و رسيدن پنير در زمان ماندگاري
2- کاهش ايجاد اسيد و عطر خاص کره و فراورده هاي مشابه
3- تأخير يا عدم رشد مايه هايي که به شير اضافه ميشوند.
4- ايجاد خطا در شمارش ميکروبي شير خام که براي تعيين کيفيت آن انجام ميگيرد.(کريم،1390)

1-8.عوامل موثر بر کيفيت گوشت طيور
گوشت طيور يکي از منابع مهم پروتئيني در تغذيه انسان مي باشد. گوشت طيور به دليل بافت نرمي که نسبت به گوشت قرمز دارند زودنر فاسد مي شوند. در کشور ما گوشت مرغ نسبت به گوشت هاي طيور بيشترين مصرف را دارد. گوشت مرغ به دليل خصوصياتي از قبيل کيفيت خوب پروتئيني، چربي کمتر، طبخ آسان و سريع، سهل الهضم بودن و امکان توليد بيشتر و آسانتر، نسبت به ساير گوشت ها ارجحيت دارد. گوشت مرغ داراي 20 – 5/17 درصد پروتئين، 60-56 درصد آب، 24-18 در صد چربي مي باشد به همين دليل گوشت مرغ به عنوان مکمل گوشت قرمز مصرفي در برنامه غذايي انسان نقش بسيار با اهميتي دارد. بر اساس آمار سازمان خواروبار و کشاورزي27 ميزان توليد جهاني گوشت طيور در سال 1991 بيش از 41 مميليون تن بوده که در سال 1992 به بيش از 43 ميليون تن رسيده است در سال 1992 تقريبا يک چهارم گوشت مصرفي جهان را گوشت طيور تشکيل داده و توليد و مصرف اين فراورده در جهان ساليانه 5 درصد افزايش مي يابد.
کيفيت گوشت طيور تحت تاثير عوامل مختلف تغيير مي کند که اين عوامل شامل عوامل قبل و بعد از کشتار مي باشد.
عوامل قبل از کشتار : تغذيه طيور، نژاد، عوامل محيطي ( صدا، نور،گرما، سرما، رطوبت و جريانات هوا)
عوامل بعد از کشتار: نحوه کشتار و خون گيري، تخليه احشاء، شستشو، سرد کردن، بسته بندي و نحوه نگهداري

1-8-1.آلودگي هاي گوشت طيور
الف ) آلودگي ميکروبي
گوشت طيور ممکن است به چند طريق آلوده گردد:
1- هنگام تخليه احشاء و محتويات روده
2- تماس با وسايل ، ظروف و دست هاي آلوده
3- در معرض مستقيم هوا و مواد آلوده قرار گرفتن
4- قبل از پر کني وقتي که لاشه هاي مرغ در وان يا حوضچه هاي آب گرم قرار مي گيرند ، آلودگي از لاشه هاي ديگر منتقل مي شود. اين حوضچه ها محيط مناسبي براي افزايش آلودگي مي باشد .
مهمترين باکتري هاي بيماريزا و عامل مسموميت که با مصرف گوشت طيورموجب مسموميت انسان مي شوند عبارتند از : سالمونلا، پروتئوس، سودوموناس و کليفرم
ب) آلودگي شيميايي
گوشت طيوري که از تغذيه سالم برخوردار بوده اند، عاري از آلودگي شيميايي است اما به دليل استفاده وسيع از آنتي بيوتيک ها براي پيشگيري و درمان و عدم کنترل کافي در نحوه مصرف آن ها خطرات ناشي از تجمع و با قيماندن آنتي بيوتيک در بدن دام وطيور و فراورده هاي حاصل از آن ها موجب پيدايش سويه هاي ميکروبي مقاوم در برابر مواد آنتي بيوتيکي مي شود.(فرج زاده، 1379)
تاثيرات بعضي از عوامل در كنار رعايت ساير اصول مديريت پيشگيري از بيماري ها خواهد توانست در بسياري از مواقع ضرورت مصرف هرگونه دارو را در طول دوره پرورش جوجه هاي گوشتي منتفي نمايد. كيفيت پرورش يا شرايطي كه جوجه از ابتداي تولد تا پايان دوره پرورش در آن قرار مي گيرد تاثير گذارترين عوامل بر سلامت آن را شامل مي گردد. ناديده گرفتن اين عوامل يا توجه ناكافي به آنها مانع از دستيابي به يك دوره موفقيت آميز مي شود. تاثير برخي از اين عوامل بر عملكرد اقتصادي گله براي اكثريت پرورش دهندگان روشن است اما نقش برخي ديگر ممكن است خيلي مورد توجه قرار نگيرد. از مهم ترين عوامل موثر، تهويه، دما، رطوبت، نور، تراكم، بستر، سيستم توزيع دان مي باشد که نقش تعيين كننده اي در سلامت و بيماري جوجه هاي گوشتي دارند.
بايد به اين نکته توجه داشت که بحث اصلاح نژاد روي پرندگان که نژاد گوشتي را ايجاد کرده صرفا به پروردن صفات گوشتي و وزن گيري سريع پرنده پرداخته و از لحاظ تقويت ايمني و سيستم تنفسي پرنده که بايد بتواند جوابگوي وزن زياد حيوان در سنين بالا باشد تلاش خاصي صورت نگرفته است.( البته اخيرا تلاش هاي زيادي صورت گرفته نژادهاي گوشتي مقاوم تر به ميکروارگانيسم هاي خاص معرفي شده اند)
از طرف ديگر امروزه سويه هاي جديدتر و مقاوم تري از باکتري ها و ويروسها و … گسترش يافته که به نظر مي رسد مبارزه با آنها طبق شيوه و دارو درماني سابق زياد موثر نبوده و نياز به تجديد نظر و برنامه هاي نوين دارد.
تمام مطالب گفته شده منتهي به اين قضيه مي شود که براي حفظ سلامت پرندگان در اين دوره ي پرورش طولاني پر خطر و وضعيت بهداشتي نسبتا نامناسب در مزارع، بايد برنامه اي جامع و مدوني داشت که بر بخش ها و مباحث مختلف اشراف داشته باشد. علاوه بر توجه به بحث خريد و وضعيت سالن و مباحث بسيار مهم ديگر که هر کدام فرصت جداگانه اي مي طلبد ، يک بحث بسيار مهم دارو درماني و پيشگيري دارويي است به نحوي که امروزه تنها با داشتن برنامه اي مناسب از پيشگيري دارويي مي توان بسياري از مشکلات را در کنار رعايت اصول بهداشتي و ارکان پرورش حل نمود.
ولي متاسفانه به دلايل مختلف از جمله ارزان تر خريدن جوجه توسط مرغدار و عدم هزينه در بخش بهداشتي و پاک نگاه داشتن سالن در بين دوره هاي پرورش و بسياري از دلايل ديگر، مزرعه دار در طول دوره پرورش با مشکلات عديده اي از جمله افزايش و ازدگي جوجه ها، افزايش تلفات، حامل و ناقل بودن انواع بيماري ها و بيمار شدن و سرايت آن به ديگران روبه رو مي شود.
از طرفي ديگر مصرف خودسرانه و بي رويه و در واقع بي برنامه مصرف کردن داروها و آنتي بيوتيک هاي مختلف سبب مقاوم شدن پرنده نسبت به دارو مي گردد و لذا مزرعه دار به مصرف داروهاي عموما قدرتمند و ارزان که در دوره هاي قبل و نيز در مزارع مجاور از آنها آثار به ظاهر مفيد ديده شده روي مي آورد که برخي از اين داروها چه بسا ممنوع هم شده اند. از نمونه هاي بسيار شايع آن مي توان آنتي بيوتيک هاي کلرامفنيکل و فورازوليدون ( نيتروفوران ها ) را نام برد. (صدر زاده،1387)

1-9.روش هاي تشخيص و شناسايي باقيمانده ترکيبات دارويي
در يک تقسم بندي کلي مي توان روش هاي تشخيص و شناسايي باقيمانده ترکيبات دارويي را به سه دسته طبقه بندي کرد:
1- 9-1.روش هاي شيميايي
از مهمترين روشهاي شيميايي مي توان به روشهاي اسپكتروفتومتري و كروماتوگرافي اشاره كرد. اين تكنيك ها در تشخيص باقيمانده آنتي بيوتيك ها از دقت فوق العاده و سرعت بالا برخوردارند .

1- 9-2.روش هاي ميکروبيولوژيکي
اساس روش هاي ميکروبيولوژيکي بر مبناي توانايي ميکروارگانيسم ها در توليد اسيد، تغيير رنگ معرف ها و رشد و تکثير در محيط آگار است. در اين روش ها از خصوصيت مهار ميکروبي آنتي بيوتيک ها استفاده شده و ميکروارگانيسم هاي حساس به آنتي بيوتيک در حضور نمونه گرمخانه گذاري مي شوند. حضور آنتي بيوتيک در نمونه مانع رشد ميکروارگانيسم شده و فعاليت متابوليکي آن از قبيل توليد اسيد و يا گاز متوقف مي گردد. روش چهار پليت28و دلوتست اس پي از روشهاي ميکروبيولوژيکي هستند. در روش چهار پليت كه بعنوان يكي از روشهاي استاندارد جهت تعيين بقاياي آنتي بيوتيكي لاشه محسوب مي شود از دو باكتري باسيلوس سابتيلوس و استافيلوكوكوس اورئوس در محيط كشت مولر هينتون آگار با pH هاي6،2/7 و 8 استفاده مي گردد. همچنين جهت تشخيص غلظتهاي اندك سولفاناميدها به محيط كشت به ميزان 01/0 ميكروگرم در هر ميلي ليتر براي باسيلوس سابتيلوس و 8/0 ميكروگرم در ميلي ليتر استافيلوكوكوس اورئوس تري متو پريم اضافه ميشود.

1-9-3. روش هاي ايمونولوژيکي
اساس اين روش، تشکيل کمپلکس آنتي ژن – آنتي بادي است که در آزمايشات اندازه گيري باقيمانده دارويي، آنتي ژن معمولا مولکول هاي کوچک دارو هستند. الايزا از روشهاي ايمونولوژيکي مي باشد.(کاراژيان ،1390)
الايزا يك روش آزمايشگاهي بيوشيميايي ساده با حساسيت بسيار بالا است كه امكان آناليز تعداد زيادي نمونه را به صورت همزمان فراهم مي كند. اين روش در ايمونولوژي (ايمني شناسي) براي تشخيص وجود يك آنتي بادي يا آنتي ژن در نمونه مورد آزمايش استفاده مي شود كه عموما به عنوان ابزاري تشخيصي در پزشكي و پاتولوژي و همچنين تست كنترل كيفيت در بسياري از صنايع كاربرد دارد.
تست الايزا را در حالت معمول براي رديابي آنتي ژن يا آنتي بادي بكار مي برند بدين ترتيب كه يكي از اين دو ماده در بستر جامد ثابت مي شود و براي رديابي دومي بكار گرفته مي شود، اما اساسا براي رديابي هر جفت ماده اي كه مثل جفت آنتي ژن و آنتي بادي به هم گرايش داشته و قدرت اتصال مناسبي نسبت به هم دارند ميتواند بكار گرفته شود البته اين پديده يعني اتصال بين دو ماده اي كه آنتي بادي و آنتي ژن نيستند اما گرايش به هم دارند اغلب اوقات مشكل آفرين است و براي بالا بردن حساسيت و اختصاصيت اتصال بين آنتي بادي و آنتي ژن در الايزا بايد اين اتصالات ناخواسته را به طريقي مهار كرده و يا كارهاي جبراني لازم را در نظر گرفت.
الايزا روش بسيار حساسي است که (معمولا) براي جستجوي آنتي ژن يا آنتي بادي بکار ميرود در تحت شرايط تنظيم شده (از نظر غلظت يوني و pH) پروتئين ها (آنتي ژن يا آنتي بادي) به طور خودبخود تمايل دارند که به بستر جامد (در اين تست پليتهايي از جنس پلي استيرن) متصل شوند، ماهيت اين اتصال بخوبي معلوم نشده است اما برگشت پذير بوده و با استفاده از pH هاي بالاتر يا پايين تر و استفاده از غلظت هاي يوني بالا اتصال قطع ميشود اين نوع اتصال خودبخودي اگر چه ظرفيت محدودي دارد ولي با بكارگيري سيستم هاي تقويتي مناسبي مثل سيستم آنزيم- سوبسترا اين اتصالات وسيله بسيار خوبي براي طراحي سيستم الايزا گرديده است.
جهت انجام آزمايش الايزا بايد مراحل ذيل را در نظر داشت:
1 ) ابتدا بايد پروتئين مورد نظر را به كف پليت چسباند.(اتصال به کف پليت )
2 ) نقاط اتصال باقي مانده را بايد با محلول پروتئيني مناسب مسدود كرد.(مسدودسازي)
3 ) محلول مورد آزمايش را اضافه كرده تا دو ماده همديگر را پيدا كرده و متصل شوند.( اتصال آنتي ژن به آنتي بادي)
4 ) سيستم هاي تقويتي اوليه را براي افزايش حساسيت آزمايش بكار گرفت.
5 ) سيستم آنزيمي نهايي را به راه انداخته و رنگ نهايي توليد شده را اندازه گرفت.
درمرحله اول، پروتئين به كف پليت متصل شده و آنتي ژن (يا آنتي بادي) در مقاديري در حدود ميکروگرم به داخل چاهک پليت الايزا اضافه شده و فرصت داده ميشود تا به مقدار کافي به کف چاهك متصل شود براي اينكار بسته به نوع پروتئين بافرهاي مختلفي به كار گرفته مي شود و غلظت پروتئين نيز بايد مناسب سازي شود در مقادير بسيار پايين حساسيت رديابي پايين مي آيد و در مقادير بالاي آنتي ژن اتصالات سستي نيز برقرار ميشود كه در مراحل بعدي كنده شده و هنگام شستشو آنتي ژن همراه با آنتي بادي اختصاصي دفع مي شوند و لذا حساسيت تست مجددا پايين مي آيد.
بطور كلي اين مرحله اساسي بوده و نقش زيادي در نتيجه نهايي دارد ايده آل هاي مورد انتظار براي اين مرحله به اين شرح است :
الف) مقدار آنتي ژن متصل شده به كف همه چاهك هاي يك پليت بايد يكنواخت باشند و كمترين واريانس را در نتيجه ايجاد كنند، بدين معني كه وقتي يك نمونه واحد را در چند چاهك مختلف منتقل نموده و آزمايش كنيم بايد نتايج بدست آمده به هم نزديك بوده و حداقل خطا را نشان دهند. همچنين اگر آزمايش مورد نظر در حجم بالا انجام ميگيرد و چند پليت را هم زمان كوت نموده و استفاده ميكنيم بايد جنس پليت ها و شركت تهيه كننده

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید