باقيمانده تتراسايكلين در عضلات سينه به زير مقاديرMRL رسيد و 86 نانوگرم در گرم تعيين شد.
در بررسي بوگي38 و همكاران(1994) پس از تجويز آنتي بيوتيك تتراسايكلين در طيور مشخص گرديد كه دفع اين داروها از عضلات نسبت به كليه ها وكبد در زمان طولاني تري صورت مي پذيرد .بافتهاي جوجه را از نظر بقاياي تتراسايكلين با استفاده از دلوتست بررسي كردندو مشخص گرديد بيشترين آلودگي به ترتيب در عضلات، كبد وكليه مي باشد به اين ترتيب که در نمونه هاي عضلات سينه 54.2% و كمترين بقاياي آنتي بيوتيكي در كليه 2.6% است. علت اين موضوع شايد دفع سريعتر دارو از كليه ها باشد.
بلمنتو39 وهمكاران (1993) اظهار داشتند كه در نمونه هاي طيور از 88% تا 95% با استفاده از روش HPLC داراي بقاياي آنتي بيوتيكي بودند.
دئودني40 و همكاران(1991) به ارزيابي خطر بقاياي آنتي بيوتيكي در فرآورده هاي غذايي پرداختند و نياز به كنترل بقاياي آنتي بيوتيكي در فرآورده هاي غذايي را توصيه نمودند. به هر حال در صورت مصرف آنتي بيوتيكها در جيره غذايي دامها و طيور، بايستي زمان قطع دارو قبل از كشتار رعايت گردد تا ميزان باقيمانده دارويي در بافتهاي قابل مصرف ناچيز و يا كاملا ناپديد گردند.
تروپيلو41 (1989) نيز در مطالعه خود مشاهده نمودند كه 9.2% از كبد جوجه هاي كشتار شده با استفاده از روش باكتريولوژيكي داراي بقاياي آنتي بيوتيكي بودند.
نتايج تحقيقات كيندرد42 در سالهاي 1987تا 1990 بر روي بقاياي آنتي بيوتيكي و سولفاناميدي نشان مي دهد كه ميزان بقاياي سولفاناميدي نسبت به آنتي بيوتيكها در بافتهاي مورد آزمايش كمتر است.
محمد علي تربتي و همكاران در سال 1390 بقاياي آنتي بيوتيكي در بافتهاي خوراكي گاو كشتاري تبريز را به روش FPT بررسي كردند كه بافت كليه بعنوان آلوده ترين بافت به بقاياي آنتي بيوتيكي تشخيص داده شد و از 30 لاشه گاوهاي كشتار شده نمونه هاي كليه 100 درصد(همه 30 نمونه) و از نمونه هاي كبد 3/93 درصد(28مورد) آلوده به بقاياي آنتي بيوتيكي بوده و با بررسي نتايج مشخص گرديد بيشترين بقاياي آنتي بيوتيكي مربوط به گروههاي پني سيلين و ماكروسيدها بوده است. )تربتي،1390 )
احساني و همكاران تحقيقاتي روي 100 لاشه مرغ كه از كشتارگاههاي طيور شهر اهواز بصورت تصادفي تهيه شده بود جهت سنجش باقيمانده تتراسيكلين در گوشت مرغ مصرفي به وسيله كرواتوگرافي مايع با كاربرد بالاانجام دادند. لاشه ها سريعا و در كنار يخ در شرايط سرما به آزمايشگاه مواد غذايي دانشكده دامپزشكي منتقل و مراحل آماده سازي جهت انجام مراحل جستجوي باقيمانده تتراسيكلين به روش HPLC صورت گرفت. بدين منظور عضله مرغ چرخ گرديد و هموژنيزه شد، سپس مراحل استخراج و مشتق سازي تتراسيكلين انجام شد و نمونه ها به دستگاه HPLC تزريق شد و غلظت تتراسيكلين در عضلات سينه تعيين گرديد. 60 درصد از نمونه ها از نظر وجود باقيمانده تتراسيكلين مثبت بودند و ميانگين و خطاي معيار مقدار تتراسيكلين در عضلات سينه 54/5±18/39 ميكروگرم در كيلوگرم محاسبه گرديد و 10 نمونه حاوي باقيمانده داروي تتراسيكلين بيشتر از حد مجاز اتحاديه اروپا(100 ميكروگرم در كيلوگرم) بودند. مقدار باقيمانده تتراسيكلين در عضلات سينه با حد استاندارد تعيين شده فوق اختلاف معني داري داشت. (p0.05) به عبارت ديگر اين مطالعه نشان مي دهد كه ميزان مصرف تتراسيكلين و روند مديريتي استفاده از اين دارو در گله هاي پرورش طيور در فصول سرد و گرم سال از روند ثابتي برخوردار است و زمان پرهيز دارو قبل از كشتار كنترل نمي شود. (احساني، 1389)
مطالعه اي توسط يوسف بيگي و همكاران(1384) در منطقه شمال غرب ايران(اروميه) بر روي لاشه هاي مرغ تازه كشتار شده، به منظور جستجوي بازمانده آنتي بيوتيك بيش از حد مجاز با استفاده از روش كشت ميكربي، انجام شده است كه در مطالعه آنان از 100 لاشه مرغ جمع آوري شده بصورت تصادفي از مراكز فروش، 29 درصد حاوي آنتي بيوتيك بيش از حد مجار تشخيص داده شدند. ( يوسف بيگي،1384 )
دكتر عبدالحسين خان ناظر و همكاران 250 نمونه لاشه طيور جمع آوري شده از كشتارگاههاي طيور اطراف شيراز كه قابل مصرف تشخيص داه شده بودند با استفاده از روش آزمايش 4 پليت جهت بررسي ميزان آلودگي آنتي بيوتيكي آزمايش شدند. در اين روش كه بعنوان يكي از روشهاي استاندارد جهت تعيين بقاياي آنتي بيوتيكي لاشه محسوب مي شود از دو باكتري باسيلوس سابتيلوس و استافيلوكوكوس اورئوس در محيط كشت مولر هينتون آگار با pHهاي 6،2/7 و 8 استفاده گرديد. همچنين جهت تشخيص غلظتهاي اندك سولفاناميدها به محيط كشت به ميزان0.01ميكروگرم در هر ميلي ليتر براي باسيلوس سابتيلوس و 8/0 ميكروگرم در ميلي ليتر استافيلوكوكوس اورئوس تري متو پريم اضافه گرديد. از تعداد 250 لاشه مرغ، عضلات سينه به ميزان 54.2 درصد، كليه ها 2.6 درصد و كبد 9.9درصد، آلودگي غير مجاز به آنتي بيوتيك داشتند از تعداد 250 نمونه عضلات سينه، كبد و كليه كه از محيط مولر هينتون حاوي تري متو پريم براي تعيين بقاياي سولفاناميدي استفاده گرديد به ترتيب 7،3 و 1 درصد داراي بقاياي سولفاناميدي بودند. در سال 1372هم با روش(FPT) بقاياي آنتي بيوتيكي در لاشه گوسفندان كشتار شده در كشتارگاههاي اضطراري بررسي شدکه 60.5% اعلام نمودند. ( خان ناظر، 1378)
بر اساس تحقيقات انجام شده بر روي نمونه مرغ هاي تهران و شهرهاي اطراف از نظر باقيمانده آنتي بيوتيک مشخص گرديد ، در لاشه مرغ هاي تازه و در اندام ها به ترتيب درعضله، کبد وکليه باقيمانده آنتي بيوتيک به ميزان 61 درصد وجود داشت . ضمنا در چينه دان 90 در صد مرغ هاي آزمايش شده باقيمانده آنتي بيوتيک مشاهده گرديد . بنابراين از خوردن بيش از حد قسمت هايي از مرغ که بيشترين احتمال آلودگي را دارند بايد پرهيز نمود. (صوفي آبادي، 1373)

2-2.بررسي باقيمانده آنتي بيوتيک در گوشت دام
زاو43 و همكاران(2010) باقيمانده آنتي بيوتيكهاي حيواني را در 8 ايالت چين بررسي نمودند. در اين تحقيق آنها باقيمانده فلوئوروكورينولين، سولفوناميد و تتراسيكلين را در 143 نمونه بافت حيواني جمع آوري شده از مزارع را اندازه گيري نمودند. آناليز 61 نمونه خوك، 54 نمونه جوجه و 28 نمونه گاو جمع آوري شده از ايالات چين نشان داد كه ميزان دارو در خوك و گاو تا مقدار 33.98و 29.59 ميلي گرم بر كيلو گرم سيپروفلوكساسين 33.26 و 46.7ميلي گرم بر كيلو گرم نوروفلوكساسين، 06/59 و 59/59 ميلي گرم بر كيلو گرم اكسي تتراسيكلين و 21.6 و 27.59 ميلي گرم بر كيلو گرم كلرو تتراسيكلين بود. غلظت ماكزيمم 99.43 mg/kg براي فلوركساسين mg/kg 225.45 نوروفلوكساسين، mg/kg59/ 45سيپروفلوكساسين در نمونه هاي جوجه بدست آمد. براي سولفوناميد هيچ مقدار قابل توجهي تشخيص داده نشد و تنها در لاشه جوجه برابر mg/kg 6.04 بدست آمد.
وردن44 و همكاران(2000) باقيمانده آنتي بيوتيك پني سيلين را در گوشت در نگهداري با آمپي سيلين ارزيابي نمودند. نمونه هاي گوشت خام خوك با آمپي سيلين تيمار شد. آمپي سيلين يكي از مهمترين داروهاي آنتي بيوتيك مورد استفاده در تيمار حيوانات توليد كننده مواد غذايي است. ميزان باقيمانده دارو در بافت هاي عضله در طول انجماد با استفاده از 3 روش مختلف اندازه گيري شد. ارزيابي كمي ميكربي ،HPLC و LC_MS مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد كه كاهش مشخصي در طي 3 ماه اول نگهداري در دماي 20- مشاهده گرديد. بيشترين غلظت داروي آنتي بيوتيك در بافت عضله تجمع مي يابد. چرخ كردن گوشت نشان داد كه ميزان دارو در بالاترين غلظت در طي نگهداري باقي مي ماند. پس از 8 ماه از نگهداري انجمادي گوشت در دماي 20- نيز كاهش مشخصي در باقيمانده دارو مشخص نگرديد. ارتباط و تطابق مناسبي ما بين 3 روش اندازه گيري در نتايج پژوهش وجود داشت.
تا كنون مطالعات متعددي جهت تعيين ميزان آلودگي مواد غذايي مختلف به آنتي بيوتيك ها در كشورهاي مختلف صورت گرفته است. شير و گوشت بعنوان يك ماده غذايي مهم بررسي شد. طي بررسي هايي كه قبل از سال 1960 در آمريكا صورت گرفت مشاهده شده كه بالغ بر 6 درصد شيرهاي عرضه شده به بازار در ايلات متحده آلوده به باقيمانده هاي آنتي بوتيك بود. بعد از سال 1960 اين ميزان به 7/3 درصد تنزل يافت. (جونز45، 1999)
در تحقيقي كه عباسي و همكاران(1383) در مورد بقاياي آنتي بيوتيكهاي تتراسايكلين، اكسي تتراسايكلين و كلر تتراسايكلين در نمونه هاي گوشت گاو مربوط به كشتارگاههاي تبريز با روش HPLC انجام دادند، گزارش شده است كه 8.3%از نمونه هاي گوشت عضله داراي مقادير باقيمانده اكسي تتراسايكلين بيش از حد مجاز اتحاديه اروپا بودند.و 1.6%از نمونه هاي گوشت داراي داروي تتراسايكلين بيش از حد مجاز و 15% نمونه ها داراي داروي كلر تتراسايكلين يودند. در مجموع 21.7%از نمونه هاي گوشت داراي مقادير بيش از حد مجاز اتحاديه اروپا داروهاي تتراسايكلين بودند. (عباسي،1383 )
نوردهر ركني و همكاران (1375) تعداد 270 نمونه كبد، عضله و كليه طيور گوشتي از 90 مرغداري در استان تهران در طول يك سال جمع آوري و باقيمانده انروفلوكساسين در انها بوسيله كروماتوگرافي مايع با كارائي بالا((HPLC مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج حاصل نشان داد كه تمام نمونه ها داراي باقيمانده انروفلوكساسين مي باشند كه از بين آنها تعداد 22(44/22%) نمونه داراي باقيمانده بالاتر از MRL بودند.تاكنون روشهاي متعددي به منظور تعيين باقيمانده آنتي بيوتيكي در بافت هاي طيور در دنيا ابداع گرديده است. كه روشهاي ميكروبيولوژيكي و روش كروماتوگرافي، الايزا و روش هاي فيزيكوشيميايي از متداولترين آنها مي باشد و در بين تمام اينها روش كروماتوگرافي مايع با كارائي بالا ((HPLC بعلت حساسيت و ويژگي بالا از اهميت فوق العاده برخوردار است. (رکني، 1375)

2-3.بررسي باقيمانده آنتي بيوتيک در شير
شير در معرض آلودگي هاي شيميايي زيادي قراردارد. اين مواد از طريق درمان گاو ، جيره غذايي، محيط شيردوشي و فرآيند توليد در كارخانه وارد شير مي شوند، بنابراين لازم است كه از طريق كنترل دقيق، خطر آلودگي را به حداقل رساند. آلوده كننده هاي شيميايي شير عبارتند از: آنتي بيوتيكها، هورمونها، ضدعفوني كننده ها، نيتريتها، نيتراتها و نيتروزآمينها، حشره كشها، سموم قارچي، فلزات سمي، دي اكسينها و غيره .
از آنتي بيوتيكها به منظوركنترل بيماريهاي سيستميك و موضعي در گله هاي گاوشيري استفاده مي شود، كنترل ورم پستان متداول ترين مورد مصرف آنتي بيوتيكها ميباشد، آنتي بيوتيكهاي محلول در چربي نسبت به آنتي بيوتيكهاي محلول در آب مدت طولاني تري در پستان باقي مي مانند.
باقيمانده آنتي بيوتيكها در شير نامطلوب است زيرا باعث گسترش سويه هاي ارگانيسمي مقاوم به آنتي بيوتيكها در انسان مي شود و در موارد لزوم به درمان آنتي بيوتيكي جواب نخواهد داد، همچنين برخي از افراد خصوصا كودكان كه قسمت عمده جيره غذايي آنها را شير تشكيل مي دهد نسبت به آنتي بيوتيكها حساسيت بيشتري دارند. در تاييد اين مطلب مي توان به حساسيت بعضي افراد به مقادير ناچيز پني سيلين در غذا اشاره کرد. علاوه بر اين آنتي بيوتيكها در شير موجب از بين رفتن باكتريهاي مفيد مورد استفاده در توليد پنيرو ماست و ساير فرآورده هاي تخمير شده مي شوند. بنابراين وجود آنتي بيوتيكها در شير علاوه بر ايجاد مشكل براي سلامتي، باعث كاهش كيفيت و ميزان محصولات توليدي نيز مي گردند.
براي تعيين باقيمانده آنتي بيوتيك در شير روشهاي مختلفي وجود دارد، بيشتر روشهاي مورد استفاده آزمايش هاي باز دارنده ميكروبي هستند که اين روشها شامل رشد باكتري هائي مانند باسيلوس استئاروترموفيلوس46 است كه در صورت وجود

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید