سيبري/ مديترانهاي (2/8%)، عناصر بومي و نيمه جهانوطني (2/5%)، ايرانو- توراني/ مديترانهاي (5/4%)، جهانوطني (7/3%)، ايرانو- توراني (5/1%) و مديترانهاي (7/0%) در جنگل سيسنگان، قرار گرفتهاند.

شکل (3-5) کوروتيپهاي غالب گياهان در جنگلهاي نور و سيسنگان

(3-4) نتايج حاصل از فرمول سورنسون
بر اساس فرمول سورنسون [131]، شباهت به دست آمده ميان دو جنگل حدود 6/0 يا 60% است که نشاندهندهي شباهت نسبتاً بالا در ترکيب فلوريستيکي بين دو جنگل ميباشد.
تعداد گونههاي گياهي پارک جنگلي نور 185 گونه و تعداد گونههاي پارک جنگلي سيسنگان 138 گونه ميباشد. از اين تعداد، 97 گونه به طور مشترک در دو جنگل وجود دارد:
0.6=(2×97)/(185+138)

(3-5) نتايج جامعه شناسي
با استفاده از آناليز دوطرفهي اصلاح شدهي گونههاي معرف، چهار گروه از قطعات نمونه، دستهبندي شدند که در دو گروه بزرگ قرار ميگيرند. وجود اين دو گروه بزرگ در آناليز کلي DCA تمامي قطعات نمونه، مشخص است (شکل 3-17). آناليزهاي جزئي روي گروه اول نشاندهندهي وجود سه گروه کوچکتر در آنها ميباشد (جداول 3-4 و 3-5). در اينجا، نتايج حاصل از آناليزهاي جامعهشناسي به صورت جوامع رسمي براون-بلانکه معرفي نخواهد شد. بلکه معرفي آنها با استفاده از يک يا دو گونه شاخص (با استفاده از ميزان وفاداري گونه در جدولهاي جامعه شناسي) و غالب صورت ميگيرد. پرواضح است که تصميمگيري نهايي در زمينهي نام جامعه56 و همچنين دستهبندي سينتاکسونومي آنها در گروههاي بالاتر منوط به برداشت اطلاعات وسيعتر در جنگلهاي هيرکاني در آينده ميباشد.
گروه 1) Celtis australis-Buxus hyrcana
در آناليز صورت گرفته، اين گروه به دليل ترکيب فلوريستيک مشخص به راحتي از ساير واحدهاي پوششي جدا شده است. از جمله گونههاي شاخص و غالب اين گروه، Buxus hyrcana است که حضور چشمگيري را در بيشتر بخشهاي آن نشان ميدهد؛ به ويژه در بخشهايي که تأثيرات انساني کمتر مشاهده ميشود، تودههاي غير قابل نفوذي را ايجاد کرده است که مانع رسيدن نور به کف جنگل شده و باعث کاهش غناي گونهاي در کف جنگل ميگردد. گونهي شاخص و غالب ديگر، Celtis australis است. برخي ديگر از گونههاي شاخص و همراه در اين گروه مانند Carpinus betulus، Crataegus microphylla، Ficus carica و Quercus castaneifolia نيز از اهميت خاصي برخوردارند. بيشتر بخشهاي مطالعه شده در جنگل سيسنگان به وسيلهي اين واحد پوششي پوشيده شده است. در زير تعدادي از عکسهاي مربوط به اين واحد پوششي قرار داده شده است.

شکل (3-6) Celtis australis-Buxus hyrcana- عکس از س. زارعزاده
شکل (3-7) درخت شمشاد (Buxus hyrcana Pojark.)- عکس از س. زارعزاده

شکل (3-8) گياه داغداغان (Celtis australis L.)- عکس از س. زارعزاده

گروه 2) Fraxinus excelsior subsp. coriariifolia-Cardamine tenera
زيستگاه اين گروه پوششي از رطوبت نسبتاً بالايي برخوردار بوده و داراي پوشش علفي و خزهاي قابل ملاحظهاي ميباشد. گونههاي Fraxinus excelsior ssp. coriariifolia و Cardamine tenera از گونههاي شاخص تشکيلدهندهي اين گروه ميباشند. از ديگر گونههاي شاخص اين واحد ميتوان به Arum maculatum و Phyllitis scolopendrium، Alnus glutinosa subsp. barbata، Pterocarya fraxinifolia اشاره کرد. Pterocarya fraxinifolia، معمولاً در خاکهاي مرطوب و نمناک رويش دارد. Parrotia persica، Acer velutinum و Smilax excelsa از جمله گونههاي همراه اين واحد پوششي ميباشند. اين گروه بيشتر در قسمتهاي مرکزي جنگل نور به چشم ميخورد. در زير عکسي از گونههاي مهم اين واحد پوششي آورده شده است.

شکل (3-9) درخت زبانگنجشک (Fraxinus excelsior L. subsp. coriariifolia (Scheele) A.E. Murray)- عکس از س. زارعزاده

شکل (3-10) Cardamine tenera S.G.Gmel. ex C.A.Mey.- عکس از س. زارعزاده

گروه 3) Populus caspica-Alnus subcordata
سطح آب زيرزميني در اين واحد پوششي به نسبت بالا ميباشد. اين گروه با گونههاي Alnus subcordata و Populus caspica به عنوان گونههاي شاخص معرفي ميگردد. گونههاي Carpinus betulus و Pterocarya fraxinifolia نيز از فراواني نسبتاً بالايي در اين گروه برخوردار هستند. از جمله گونههاي همراه اين واحد پوششي ميتوان به Carpinus betulus، Oplismenus undulatifolius، Smilax excelsa و Carex strigosa اشاره کرد. اين واحد پوششي در غرب و همچنين قسمت ذخيرهگاه سفيدپلت (Populus caspica) در شرق و ميانههاي جنگل نور به چشم ميخورد. ذخيرهگاه مزبورکه قسمت عمدهي اين واحد پوششي را تشکيل ميدهد حصار کشي شده است و آثار مديريت انساني در آن بيشتر بهچشم ميخورد. در زير عکسهايي از اين واحد پوششي و گونههاي مهم آن نشان داده شده است.

شکل (3-11) Populus caspica-Alnus subcordata- عکس از س. زارعزاده

شکل (3-12) درخت سفيدپلت (Populus caspica Bornm.)- عکس از س. زارعزاده

شکل (3-13) توسکاي ييلاقي (Alnus subcordata C.A.Mey.)- عکس از س. زارعزاده

گروه 4)Parrotia persica-Carpinus betulus
Carpinus betulus، گونهي شاخص و غالب اين گروه پوششي است. گونهي غالب ديگر اين گروه، Parrotia persica، بومي جنگلهاي شمال ايران و باقيماندهي دوران سوم زمينشناسي ميباشد. از ديگر گونههاي شاخص مهم اين گروه ميتوان به Diospyros lotus و Quercus castaneifolia اشاره کرد. Oplismenus undolatifolius و Carex strigosa از جمله گونههاي همراه مهم اين گروه ميباشند. اين واحد پوششي در بيشتر قسمتهاي جنگل نور و بهويژه جنوب و غرب جنگل به چشم ميخورد. تصاويري از اين واحد پوششي در ادامه آورده شده است.

شکل (3-14) Parrotia persica-Carpinus betulus- عکس از س. زارعزاده

شکل (3-15) درخت آهن (Parrotia persica (DC.) C.A.Mey.)- عکس از س. زارعزاده

شکل (3-16) درخت ممرز (Carpinus betulus L.)- عکس از س. زارعزاده

جدول (3-4) جدول قطعات نمونه از جنگلهاي نور و سيسنگان. لايهها به ترتيب عبارتند از: 1 = درختي بلند، 2 = درختي متوسط، 3 = درختي کوتاه، 4 = درختچهاي بلند، 5 = درختچهاي کوتاه، 6 = علفي، 7 = گياهچهي جوان، 8 = دانهرست.
Number of relevé

01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
Relevé surface (m2)

100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
100
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
400
Cover of trees %

100
100
100
100
090
110
100
100
0
50
100
100
100
090
100
100
105
100
090
090
100
100
090
095
090
095
100
075
100
115
090
090
070
090
080
100
100
090
080
100
100
100
090
100
100
100
100
100
095
060
100
100
100
100
100
100
Cover of shrubs %

030
050
030
030
015
0
70
030
050
100
020
020
030
030
025
030
035
020
005
010
010
010
010
020
015
010
005
005
070
005
010
005
005
005
010
010
005
045
005
040
010
005
030
020
015
005
040
020
030
050
005
010
030
010
015
005
Cover of herbs %

005
005
002
002
001
005
005
000
005
002
002
002
005
005
030
000
005
070
080
090
040
100
090
080
090
095
100
100
020
100
100
040
100
090
090
090
100
040
100
070
080
080
030
100
098
100
070
100
090
040
080
100
095
090
040

Layer

Buxus hyrcana
3
5
5
5
5
5
5
5
5
.
5
5
5
5
5
5
5
5
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Buxus hyrcana
4
3
4
3
3
2
5
3
4
5
1
2
3
3
2
3
3
2
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Buxus hyrcana
8
.
+
.
.
.
+
.
+
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Celtis australis
4
+
1
1
+
+
1
.
1
2
.
+
+
+
+
+
+
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Acer cappadocicum
4
+
1
.
.
+
.
.
.
.
.
+
.
1
.
+
1
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Albizia julibrissin
4
+
.
.
.
.
2
1
1
.
.
.
.
1
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Fraxinus excelsior ssp. coriariifolia
1
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2
2
3
3
2
3
3
2
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Cardamine tenera
6
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
1
1
+
1
1
1
+
+
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
.
.
+
+
.
+
+
.
.
+
+
.
.
.
.
Veronica persica
6
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
.
r
.
1
1
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Rubus persicus
7
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
1
1
.
r
1
.
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
.
.
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Arum maculatum
6
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
+
+
+
.
.
.
+
+
.
.
.
.
.
.
r
.
r
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
r
.
.
.
.
.
.
.
.
Phyllitis scolopendrium
6
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
.
+
.
+
.
+
.
+
1
1
.
r
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
r
.
.
.
+
.
.
.
Ophioglossum vulgatum
6
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
+
.
+
.
.
+
1
.
.
.
.
.
+
.
.
.
.
.
r
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Polystichum woronowii
6
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
.
.
r
+
.
.
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
+
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Polystichum

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید